Czy rok bez dostępu do studia to tylko drobne niedociągnięcie?

Uczestniczyłem w pierwszym naborze realizacji dźwięku i potwierdzam krytyczną relację innego uczestnika dyskusji, choć uważam ją za skrótową. Przez cały rok nie mieliśmy dostępu do studia. Zajęcia oceniam jako nietrafione, sale jako nieprzystosowane, a do tego dochodziły spóźnienia, niespełnione obietnice i organizowanie wszystkiego na bieżąco.

Mam żal do uczelni i kierownictwa, że traktowali te problemy jak drobne braki, porównywalne z brakiem kredy. Nie dostrzegałem gotowości do przyznania się do błędów. Słyszeliśmy, że realizacji dźwięku nie da się nauczyć przez rok. Zgadzam się, że to za mało, żeby opanować całą dziedzinę, ale oczekiwałem możliwości rozwinięcia umiejętności w przyzwoitych warunkach. Po wydaniu ośmiu tysięcy czułem się traktowany z pogardą.

Z 40 osób 10 zrezygnowało na początku. Pozostali próbowali coś uzyskać od szkoły; według mnie niemal wszyscy z tej grupy czuli się oszukani. Obawiałem się, że część zamilknie, byle dostać dokument ukończenia, który moim zdaniem nie oddawałby rzeczywistego poziomu nauki. Żałuję, że sam nie odszedłem od razu. Wierzyłem w renomę szkoły i ludzi oraz w to, że naprawią sytuację. Uważam te studia za jedną z najgorszych decyzji w moim życiu i zdecydowanie je odradzam.